Eendjes en straatroosters-Ducklings and street sewer covers

01/05/2012
Er werd mij heden onderstaand filmpje aangereikt.  Dit is wel een heel extreem geval van dierenliefde maar het toont nog maar eens des te meer de kwetsbaarheid aan van deze dieren.
Someone sent me the following movie. An extreme case of care for animals, but it shows again the vulnerability of these little animals.
~~~
01/04/2012
Ze zijn volwassen….

de jonkies van vorig jaar. Sinds vorige week merken we regelmatig een koppeltje eenden op in onze tuin. Dat moeten we toch wel even in het oog houden !

They’re mature … the young ones from last year.  Since last week we regularly spot a couple of ducks in our backyard.  We have to keep a close eye !

~~~

25/02/2012

Het eendjesverhaal krijgt misschien een vervolg. Ik zal één van de komende dagen eens gaan kijken in de lavendelstruikjes aan de overkant, of een of andere eend opnieuw een nest aan’t maken is. Want zoals ik eerder al blogde, een eend zou vanaf maart kunnen beginnen te broeden. In het nest van vorig jaar lagen tot voor kort nog steeds de twee niet-uitgebroede eieren. Ben benieuwd of ze er nu nog steeds liggen. Zou het kunnen dat een vorig nest (mét onuitgekomen eieren) niet meer wordt gebruikt ? Wie weet dit ? In het vogelopvangcentrum kreeg ik hier geen antwoord op.

….

The duck story probably goes on.  The time is here to go and have a look across the street in the lavender bushes to see whether a mother duck is nesting again. As I blogged earlier, a duck will make her nest from march . The previous nest is still there, no longer intact of course and perhaps still with the two unhatched eggs in it. Is it possible that a duck won’t use this nest/location again ? Who knows this ? In the bird shelter they gave me no response on this matter.

~~~
20/05/2011

Update : 19/5 23.39 u

Het eendje werd vandaag rond 18.00 u dus naar het vogelasiel (www.vogelbeschermingvlaanderen.be) in Malderen gebracht. We hoopten dat er nog andere jonge eendjes zouden zitten en dat het onmiddellijk gezelschap zou hebben.

Helaas, na aankomst werd het in z’n eentje in een plastic bak met deksel geplaatst en in de couveuse gezet. De andere eendjes in het asiel zouden al te groot zijn om het circa 4 dagen jonge eendje bij te zetten.Ze zouden het kunnen aanvallen, zeggen de verzorgers. De plastic bak heeft geen hulpmiddeltjes erin om te voorkomen dat het ukkie op zijn ruggetje blijft liggen. We hebben nochtans de aandacht gevestigd op dit probleem.

We mochten nadien in de grote tuin met kooien wat rondkijken. Hadden we dat maar gelaten. Het was net voedertijd en in de kooien waar roofvogels zitten (jonge uilen die zelf prooi moeten leren pakken) werden dode kippenkuikentjes gegooid. Het geeft je een heel wrang gevoel, wanneer je zelf net een jong eendje hebt binnengebracht…

We moeten positief blijven denken, maar ons hartje is ZO klein ! We blijven maar dat lieve kopje zien van dat kleine hummeltje dat naar ons opkijkt.

………………

Today 18.00u we brought the young one to the animal rescue service (www.vogelbeschermingvlaanderen.be) in Malderen. We hoped to see other ducklings there so that company was assured.

Alas…after arrival it was, completely on its own, put in a plastic box with lid on it and placed in the incubator. The other ducklings there are older and bigger and the young one may not join them because they could attack it, so the personnel says. The plastic box has no resources to help the tiny tot to get up on its feet when it falls over on its back. However we informed the personnel about this.

Afterwards we got permission to walk in the garden to see the animal cages but we had better not done that. It was feeding time and in the cages of the birds of prey young dead chicks were thrown (for owls who have to learn to take prey on their own). It leaves a very bitter feeling, when one has just brought a young duckling.

We have to stay positive, but our heart is SO tiny ! We just keep seeing this sweet little face of this tiny tot looking up to us.

~~~

19/05/2011

Het is dus weer van dat. Gisteren zat ik in de woonkamer en ik zag op straat iemand zich bukken en iets in de graskant zetten of leggen. Ik ging aan de venster kijken en ik zag een opnieuw een eend lopen met een 6-tal kuikens bij zich.  Ik ging dan ook gauw buiten om ervoor te zorgen dat er geen enkel kuiken in het straatrooster zou terechtkomen. De postbode was ook net zijn ronde aan het maken en sprak mij van ver aan, daarbij wijzend naar zijn postzak vooraan op zijn fiets.  Ik liep op hem toe en zag dat er een kuiken in zijn postzak zat. Ik pakte het er uit en liep ermee naar de moeder met de rest van haar kroost. Uiteraard liep die van mij weg, maar ik trachtte het kuiken toch zo kort mogelijk in haar buurt neer te zetten opdat het zou kunnen volgen. Maar mensen toch, wat was dat zielig om te zien. Het kuikentje wou lopen maar draaide gewoon in rondjes en viel daarbij ook regelmatig om. De moedereend liep doodgemoedereerd verder, keek wel eens om, maar het was duidelijk dat zij dit jong niet wilde grootbrengen. Ik begrijp dat wel, dat is de natuur. Maar als je ermee geconfronteerd wordt, dan kan je daar zeer moeilijk mee om.

Dus nam ik het kuikentje mee naar binnen in de warme veranda en begon ik te surfen om te leren hoe je zo’n klein hummeltje moet verzorgen. We haalden wat eten voor eendenkuikens in huis en zorgden ervoor dat het warm kon zitten in een grote kom. We lieten het ook eens zwemmen in lauw water, eventjes maar, omdat ik had gelezen dat de pootjes anders dik kunnen worden en ook omdat de vetklieren dan gestimuleerd worden om de veertjes waterdicht te maken.

Maar voor de nacht zou het nog wat anders worden. Het is immers nog maar mei en de nachten kunnen nog koud zijn. Een lamp om het kuiken onder te zetten hebben we niet. Dus plaatsten we het kuiken in de wasplaats met een gaasje over de kom zodat het kuiken er niet kon uit ontsnappen (als dat al had gekund). We legden er ook een lapje katoenflanel en een dekentje in, gevormd in een holletje waar het dan onder kon gaan zitten.  Eventjes deed het dit wel maar dat duurde niet lang. Maar we konden ons bed er niet bij maken dus hoopten we maar voor het beste.

Vandaag, zodra ik wakker was, liep ik snel naar beneden en deed ik zeer stilletjes de deur van de wasplaats open. Stak mijn hoofd voorzichtig door de spleet en wat ik zag stemde mij helemaal niet blij. Het eendje lag op zijn rug…. Maar wanneer ik korterbij kwam zag ik dat het zijn kopje omhoog deed om naar mij te kijken. Jongens toch wat was ik opgelucht.

Wie weet hoe lang lag het al op zijn rugje. Natuurlijk hielden we hem/haar in de wasplaats omdat de veranda nog niet voldoende opgewarmd was. Het duurde een hele tijd eer het kuiken wat levendiger werd en in de namiddag leefde het helemaal op in de warme veranda.

Voor de nacht die komt is de wasplaats opnieuw het onderkomen . Deze keer staan er emmers warm sop dat we van onze wasmachine hebben opgevangen (doen we vaak om gebruikte dweilen te wassen). Die zouden de wasplaats toch ietsjes langer warmer moeten houden.  Fingers crossed.

Het leeft nog !!!! Gisterenmorgen zag het er, zoals ik zei, niet goed uit. Nochtans, weliswaar héél moeizaam, recupereerde het eendje in de loop van de dag. Uiteraard in een warme veranda (tussen 25° en 30°). We zijn zeer blij. Tegen de late namiddag en avond was het zo levendig als wat. Drinken doet het uit zichzelf nog niet; en héél weinig als je helpt. Gisteren hebben we het ook niet laten zwemmen. Toen het gisteren zo aktief was, viel het ook regelmatig op zijn rug en moesten we telkens helpen om het recht te zetten.

Hier vonden we dan niet beter op dan vier grote vellen verfrommeld papier bij hem te leggen. Als hij dan op zijn rug terechtkwam kon hij zich daar gemakkelijker tegen afduwen om recht te komen. Bijkomend voordeel: hij kruipt er ook onder en voelt zich blijkbaar geborgen en verwarmd. Deze morgen zag de situatie er helemaal anders uit. Waar het gisteren stilletjes op de rug lag, liep het nu al rond. We zien het ook vaak eten oppikken. Hij staat ook al beter op zijn pootjes !! Straks gaan we ’t nog eens laten zwemmen  en deze namiddag gaan we ermee naar het dierenasiel. Daar kan het hopelijk bij andere jonge eendjes zitten en samen leren en verzorgd worden.

……

A new situation. I was in the livingroom and I on our street I saw someone reaching to something on the grass (taking something or placing something). I went to the window and I saw a duck with 6 ducklings behind her. I hurried outside to keep them away from the sewer-covers. The postman was making his round and shouted something to me, pointing at his sack.  When I reached him he told me he had taken a duckling and had put in his sack. I took it out and went to the mother duck with it. I tried to put the little one as close to the mother as I could so it could follow her.  But, friends, it was so sad to watch.  The duckling wanted to walk but it just went in circles and fell over regularly. The mother duck didn’t care at all and walked further with the other ones. She would look back sometimes but it was very clear she wanted nothing to do with this duckling. I understand it, it’s natural, but when you get confronted with this situation, it’s very hard to bear.

So I took the duckling with me to the warm veranda of our house and started surfing the internet how to take care of a duckling. We went out to buy some food for ducklings and made sure it could sit comfortably  in a large plastic box. Because I read that the young ones need to develop a greasy layer on their feathers as quickly as possible and because they can develop thick legs when they don’t swim, we made it swim a short while  in lukewarm water.

But for the night to come we worried. It’s still May and the nights can be cold. A lamp to keep the duckling warm we don’t have. So we placed the duckling in our washingroom with a wirenetting over the box. We also placed cotton rags and a blanket in the box so that the little one would be warm and secure.  It would go sit under it but that did not last very long. We couldn’t make our bed next to it, so we hoped for the best.

Today, early in the morning, as soon I was awake, I hurried down to the washingroom and opened the door very gently to take a peek, but what I saw seemed not at all favorable. The duckling lied on its back… but when I came closer I could see it putting its head up to look at me.  What a relief !!  The sweet little thing. We kept it in the washingroom because the veranda was not yet warm enough. It took some time before the duckling was more vidid and in the afternoon it the warm veranda you could see it changing for the better.

Again for the night to come the washingroom was the place to be, this time with buckets warm soap-suds taken from the washingmachine (we use this to wash used floor cloths). They should keep the washingroom warmer a bit longer. Fingers crossed.

It lives !! As I said, yesterday morning it didn’t look well at all. Nevertheless it recuperated taking most of the day. Of course in the verandah where the temperature was between 25° and 30° degrees. We’re very happy. Towards the evening it had become very vivid ! It doesn’t drink by itself, and very little when you help. We did not let it swim. When it was so vivid it fell on its back very often and every time we had to help it on its feet.

The best thing we could do was to place some crumpled paper in the basin so that the little bird can use these to turn itself back on its feet. Additionnal advantage : it crawls under the paper balls and then seems to feel warm and secure.

So this morning was a whole different picture ! When it was lying on its back yesterday, it was now walking around, standing more firmly on its feet. It’s picking food regularly. Later today we’re planning to let it swim again a bit and then bring it to the animal rescue service for better care, guidance and company (hopefully) of other ducklings.

~~~
14/05/2011

Zo hoort het te zijn: de wilde eend in het water en bijgevolg ook haar nest aan de waterkant .

Alleen hebben wij nu eentje met eieren zitten in de tuin van de overburen. Vandaag of morgen komen de eieren uit …

We hebben de milieudienst van de gemeente opgeroepen voor een oplossing want binnen de kortste keren sukkelen opnieuw deze jongen in een of ander straatrooster in de straat.

Ja mensen, U leest het goed. Dit probleem is nog lang niet opgelost.
Ik krijg maar met mondjesmaat respons op mijn mails naar diverse instanties en van de tv-zenders nog niets.

Maar we geven niet op.
………
This is how it should be. The wild duck in the water and consequently a nest on the waterfront.

Only now we have a duck with eggs in the frontyard of our neighbours. It ’s a matter of time when they hatch.

We have asked the nature department of our community to come and take care of the situation because sooner or later again these ducklings will fall in one of the sewer pots in the street.

Yes folks, you read well ! The matter is still unsolved.
It get very few responses to my appeal and none from the
two tv channels.

But we will certainly not quit !

~~~

20/04/2011
Het is weer gebeurd !!

Het broedseizoen is van start gegaan en de moeders zijn met hun jongen opnieuw op wandel in onze wijk.

Vorige maandag hebben we weer één eendje uit een straatkolk moeten halen.

Vandaag gaat er een e-mail naar VTM en Eén.

Graag had ik dat zij er even een item willen van maken om de mensen te sensibiliseren om alert te zijn wanneer zij verdacht gedrag van eenden opmerken rond een straatrooster.

….

It happened again !

The sitting season has started and the mother ducks are already strolling in our quarter accompanied with their ducklings.

Last monday we had to save one again out of a street sewer-pot.

Today I will send an e-mail to two TV stations.

I want them to make an item of it in order to make people aware of the problem, so that they will act in an alert manner when they see suspicious behaviour of ducks around a sewer-cover.

~~~

29/06/2010
Vaak komen er eenden in onze wijk gewandeld en al even vaak heb ik daarbij geconstateerd dat de eenden met hun jongen daarbij heel gevaarlijk dichtbij de straatkolken komen.

Eergisteren keek ik door mijn raam op de eerste verdieping en zag in de versmalling van onze straat een eend met 2 jongen over en weer lopen, telkens gevaarlijk dichtbij de straatkolken.

We gingen kijken en hebben uiteindelijk moeten constateren dat er jongen in de straatkolk waren terechtgekomen.

Het was goed dat er redelijk wat water in de kolk stond zodat de eendjes konden blijven zwemmen en dat we er makkelijk bij konden.

Héél groot was onze verbazing  vrienden,  toen we zomaar eventjes 12 eendjes uit de straatkolk haalden en hen zo van een gewisse dood konden behoeden.

De gleuven van de straatkolken in onze wijk hebben immers een dergelijke breedte dat de jongen er gewoon door kunnen vallen en op andere plaatsen zijn deze gleuven vaak nog breder !

De moedereend is zich niet bewust van het gevaar wanneer zij in of vlak naast de straatgoot loopt en de jongen haar zo volgen.

Wij hebben nu tijdelijk een aantal van deze straatkolken met kooigaas afgedekt, zolang het niet gaat stortregenen !,  zodat de beestjes er niet meer doorkunnen.  Uiteraard is dit een druppel op een hete plaat,  zodat een interventie zich opdringt.

Zoals men begaan is met de padden en kikkers  in het paarseizoen, zou men voor de eenden ook een duurzame oplossing moeten bieden.

Een wilde eend broedt immers van maart tot eind augustus zodat er van maart tot een eind in september kleintjes zijn.

Men zegge het voort !!

Een straatrooster boven een kolk (riool) en ernaast een beeld dat voor zich spreekt.

A sewercover over a pot-hole (sewer) and adjacent a picture which speaks for itself.

Quite often it happens that motherducks with ducklings come strolling in our quarter and ever so often  I’ve noticed that they hazardously come very close to the sewercovers (example above) that lead to the sewer below.

The day before yesterday, again I saw a motherduck with 2 ducklings going back and forth from the leftside to the rightside of  the street and the 2 ducklings followed her and again very close to the sewercovers.

We went to take a look and very soon we found out that ducklings had fallen into the sewer pot-hole. It was a small relief to see that the pot-hole contained water so that the ducklings could swim and that we could easily reach them.

My friends, our astonishment could not be greater, when we found 12 ducklings in the pot-hole, that would certainly perish if not saved !!

The slits of the covers in our quarter are that wide that the ducklings can fall through  and some covers elsewhere have even wider slits.

The motherduck is not aware of the danger when she walks along the street over or around the sewercovers with her ducklings following behind her.

We now have temporarily covered some of the pot-holes with wire netting, as long as there are no thunderstorms in the weather-forecast, so that the ducklings no longer face this peril, but we are well aware of the fact that this is not effective enough,  because there are many, many, many other sewer pot-holes.

Just as they help frogs and toads to cross the streets when they rush for their mating-grounds, they should do something sustainable for the ducks as well !

Wild ducks have ducklings from march till september !

Please forward the message !

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s